Στον Eλληνικό Τύπο και ιστοχώρο ο όγκος άρθρων που αφορούν τις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία ξεπερνάει κατά πολύ τον ευρωπαϊκό και χωρίς υπερβολή το διεθνή μέσο όρο. Το επιχείρημα ότι η Ελλάς γειτνιάζει με τη Τουρκία και όχι οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Γερμανία ή η Αγγλία κρίνεται λογικό. Υποθέτω ότι ο Πακιστανικός Τύπος αφιερώνει περισσότερα άρθρα για την Ινδία από κάθε άλλο ξένο Τύπο. Έως εδώ καλά…

Το θέμα είναι τι γράφεται, τι αναλύεται και τι μηνύματα στέλνονται στην ελλαδική και κυπριακή κοινή γνώμη σχετικά με τη Τουρκία, αυτόν το μεγάλο άγνωστο γείτονα για πολλούς…

Η ανάγνωση των άρθρων στις Κυριακάτικες εκδόσεις των, μεγάλης κυκλοφορίας, εφημερίδων με οδηγεί σε δύο συμπεράσματα:

1) Από τα 10-15 δημοσιογραφικά / ακαδημαϊκά ονόματα (πανελλαδικά) που ασχολούνται σε καθημερινή βάση με τα τεκταινόμενα στην Τουρκία ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού, ανατρέχουν σε διαφορετικές πηγές προς άντληση και διασταύρωση ειδήσεων. Δυστυχώς, η πάγια τακτική είναι η απλή μετάφραση της αγγλικής έκδοσης της τουρκικής ΖΑΜΑΝ (στηρίζει ΑΚΡ) ή της ΗURρIYET (του βαρόνου των media Dogan). Το αποτέλεσμα είναι σοβαρές εφημερίδες όπως η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ να έχουν εξελιχθεί στην ελληνική έκδοση των ως άνω τουρκικών εφημερίδων. Για όσους θεωρούν την ενασχόληση με τα της Τουρκίας «δημοσιογραφική αγγαρεία» θα ήθελα να τους πληροφορήσω ότι ειδικά η Τουρκία με το πλήθος των think-tanks που διαθέτει και τους υψηλού επιπέδου ερευνητές-αναλυτές που γράφουν σε διεθνή και τουρκικά ιστολόγια, αποτελεί «παράδεισο ειδήσεων» για σοβαρούς ερευνητές και δημοσιογράφους. Αλλά στο Yunanistan, έτσι και αλλιώς όλα είναι yalanci…

2) Όσοι από τους άνω yalanci τουρκολόγους μπαίνουν στο «πειρασμό» να προβούν σε δικές τους αναλύσεις προσφέρουν «αποκαλύψεις» για όλα τα γούστα και σταθμά…Διαβάζοντας το άρθρο του Αθ. Έλλις στη Καθημερινή της Κυριακής, 11/1/2009, αναρωτήθηκα αν πρόκειται για στεγνό λαϊκισμό ή αφέλεια του γράφοντος.

Συγκεκριμένα, ο κ. Έλλις γράφει: Είναι απορίας άξιον πώς ο Ταγίπ Ερντογάν και οι στρατηγοί δεν αντιλαμβάνονται ότι οι αδικαιολόγητες περιοδικές προκλήσεις κατά της Ελλάδας, μιας συμμάχου στο ΝΑΤΟ την οποία η Τουρκία φιλοδοξεί να έχει σε λίγα χρόνια εταίρο και στην Ε.Ε., δεν συνάδουν με τον στρατηγικό στόχο της ανάδειξης της χώρας τους σε αξιόπιστο εταίρο και μεσολαβητή που χαίρει σεβασμού από τη διεθνή κοινότητα.

Δεκάρα δε δίνουν Νέο-οθωμανοί και Κεμαλιστές για την… Ελλαδίτσα του κ. Έλλις. Από πότε η αξιοπιστία της Τουρκίας και ο σεβασμός αυτής από τη διεθνή κοινότητα εξαρτάται από τις υπερ-πτήσεις στο Αγαθονήσι ή τις έρευνες στο Καστελόριζο; Δε διαβάσατε, κ. Έλλις τη γραπτή δήλωση Obama (τον οποίο τόσο προβάλλατε στην Ελλάδα) για την στρατηγική αναβάθμιση των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας; Δε σας θεωρώ αφελή αλλά προσπαθείτε να με πείσετε για το …αντίθετο.

Ο κ. Έλλις συνεχίζει απτόητος: Η πολιτική ηγεσία και το στρατιωτικό κατεστημένο της γείτονος δεν θα μειώσουν, αλλά αντίθετα θα ενισχύσουν τη στρατηγική θέση της χώρας τους εάν επιδείξουν σύνεση και πνεύμα συνεργασίας έναντι της Ελλάδας διευκολύνοντας την εμβάθυνση της πολιτικής και οικονομικής συνεργασίας προς όφελος όλων. Η Τουρκία έχει αρκετά πραγματικά προβλήματα στο νοτιοανατολικό της τμήμα και στη σχέση της με το Ιράκ, για να επιζητεί τη δημιουργία και άλλων στο Αιγαίο.

Τρομάζετε τους Tούρκους στρατηγούς με αυτά που γράφετε…Λέτε να σας λάβουν σοβαρά υπόψη; Η στρατηγική θέση της Τουρκίας (κοιτάξτε λίγο το χάρτη) εξαρτάται από την αύξηση του 2% των συνολικών της εξαγωγών που αφορούν την Ελλάδα; Η Τουρκία είναι η 17η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και οι βασικοί της εμπορικοί εταίροι είναι μακριά από τα Βαλκάνια (Ρωσία, Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία κλπ). Ποιος (στην Άγκυρα) θεωρεί την Ελλάδα στρατηγικό εταίρο; Να μας τον υποδείξετε αν τον ξέρετε…

Ο κ. Έλλις γράφει: Εκτός της αυτονόητης στρατιωτικής εγρήγορσης, η Ελλάδα πρέπει να ενεργοποιηθεί διπλωματικά και να προκαλέσει ζημιά στην Τουρκία τη στιγμή που αυτοπροβάλλεται ως περιφερειακή δύναμη σταθερότητας. Δεν μπορεί μια χώρα - μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία επιχειρεί να μεσολαβήσει σε άλλες διενέξεις, να δημιουργεί η ίδια επικίνδυνες εστίες έντασης με αερομαχίες και αναχαιτίσεις.

Σιγά, μη ξυπνάτε τους διπλωμάτες μας…Τους είδαμε όλο το διάστημα που η Τουρκία διοργάνωνε Αφρικανικές Συνόδους (στην Πόλη) και κινητοποιούσε τον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης προκειμένου να κερδίσει τις ψήφους τους πριν τις εκλογές για το Σ.Α του ΟΗΕ. Συγνώμη ξέχασα ότι στην Αθήνα είναι «απασχολημένοι» με τη Μεγάλη Δίκη στη Χάγη έναντι της FYROM…

Θα πρότεινα σε όσους ενδιαφέρονται για τις εξελίξεις στην Τουρκία (και εφόσον έχουν χρόνο) να διαβάζουν πρώτα τις Τουρκικές πηγές και μετά –από περιέργεια – τους εδώ yalanci τουρκολόγους και μεταφραστές.